Hayatım eski bir roman gibi,kimsenin okumadığı,
Tozlu raflarda eskiyip gidiyorum amansızca.
Belki de kimse okumayacak bu satırları,
Belki de o mutlu son hiç gelemeyecek...
Biri gelir, belki okur bu satırları,
Ziyan olup gitmem raflarda.
Belki birinin kalbine dokunur bu satırlar,
Altını çizer sevinçle.
Kim bilir,kimsenin okumadığı bir kitap olarak kalırım,
Kimsenin haberi olmadan yaşanıp gider bu hayat.
Yalnızlığıma sarılırım ben de,
Olur ya,belki ölürüm ben sen de...
©ozcann
Ö