Havada uçuşan,
tek kar tanesi gibi bedenim
Süzülür durur
bir yerden,
bir yere
Eninde sonunda konarım,
belki hiç görmediğim bir yere
görmediğim insanlar etrafımda.
Belki rüzgar alır götürür beni,
çok
çok
uzaklara
belki bir dağın tepesine;
belki sokakları kalabalık,
karanlıkta fener gibi parlayan
bir şehrin göbeğine
çocuklara bakarım;
bazısı giyer eldivenlerini,
koşar oynamaya dışarı.
Çoğununsa yoktur,
giyecek
belki incecik hırkası
Konarım belki,
fenerden şehrin en yüksek kulesine
durur
durur
bakarım
yüreğimi bıraktığım yuvam nerde?
D