Ağlıyordum kasvetle karışık yağmur taşan bir günde.
Kimsem yoktu, yalnızdım, sabrım boldu, korkum da.
Korkumdan yorgun düştüm.
Olduğumdan güçsüz bütün bedenim.
Kaybolduğuna ağlayan bacaksız var ya işte o benim.
Belki ağlarsam birisi acır, birisi duyar belki bağır.
Bu çektiğim yalnızlık gerçekten çok ağır ama insanlar duymuyor sanki hepsi sağır.
©jesse-sadm
J