Gecenin ayazında,
Yarının sabahında,
Kendimi buluverdim içimde hüzün elimde sigarayla.
Gözyaşı ise hiç kurumadı yanağımda,
Artık yeter diye bağırasım geliyordu ama kim duyup yanaşır ki feryadıma,
Sürüklenmiş gibiydim yalnızlığın ortasına,
Zaten yoruldu bu adam gayrı nasıl iyiyim desin ki hüzün bıçak gibi saplanmışken canına,
Aldırmadan havanın ayazına,
Bomboş sokaklarda yürüdüm ben dalgın bakışlarla,
Bazen de boş bir bankta uyanırdım yarının sabahına,
Sorarlardı hiç dostun veya sevgilin yok mu diye bana,
Ve tek söylediğim söz "hayatım sonbahar ayazı gibidir herkes katlanamaz buna."
Hayırlısı olsun yeter ki ben razıyım böyle yaşamaya da.
Artık alışmam gerekti zor günlerin merhabasına
Belki birgün mutluluk uğrar gönlümün limanına,
Belki de denk gelirim ömrümün son satırına.
©by_solist
B