Her attığım adımda hüzün çıkıveriyor önüme,
Çok ihtiyacım vardı biraz tebessüme,
Dost edindim artık geceyi kendime,
Kendimi bıraktım bir fincan sade kahve ve havanın hafif esintisine,
Bomboş sokaklarda yürürüm nereye gittiğimi bilmeden öylesine,
Kahvem bittiğinde de.
Yaşadığım zor günlerin kalıntısı vardı buğulu gözlerimde,
Çok uzaktım ben iyiyim kelimesine,
Sonbaharın ayazı yanaştı hep gönlüme.
Anlatılmaz yaşanırdı şuan ki halim belki de,
Ama yine de susmayı tercih ettim ben hayatımın bu zor günlerini solan sayfalarda yaşatmak yerine.
©by_solist
B