bir kara gözlerin vardı beni benden alan sanki gecelere haps ediyordu beni ama o kadar güzeldiki göz bebeklerinin içine bakmak simsiyah olsa bile sonunda her zaman aydınlık görüyordum bakarken öle bir sessizlik tiki bazen korkuyordum dünyaya kapanacak diye bazense seviniyordum bir çocuk gibi açık olduğunda birgün gerçektende acaba baka bilecekmiyim yüzyüze gelince artık o güzel siyah zeytinimsi kokulu gözlerine telefondan değilde önünde diz çökerek görecekmiyim diye derken ansızın gelen ölüm haberinle o gözlerinle haps ettin beni sensiz her geceye
bil isterim seni o kadar çok özledim ki şimdi ne şehrimin ışıkları aydınlatıyor karanlığı nede evimin sokaklarında yanan sokak lambaları tıpkı senin gözlerindeki gördüğüm o güzel beyaz olan ışık gibi
iyi geceler toprak kokusuna bile hasret kaldığım sevdiğim 31.09.2019 zum
©akyzgrkn
A