O kadar çok sevdim,
Ama o kadar da anlayamadım hayatı,
Anlatamadım sana beni,
Bunun pişmanlığı sarar beni,
Yakar bedenimi, yandığım görünmez,
Umma! Kimsenin yardımı görülmez.
Mutlu sandığın, mutlu değil belki.
Çünkü; Mutlu olmak zor mutlu görünmekten.
Hayalin mutlu ölmekse,
Bekleme! Yok öyle bir yol,
Önce bir sor yaşayana.
Yüzünde kırışıklıklarla, geçmişi taşıyana.
Şimdi ne kadar çok sevdim,
Bi o kadar ağladım,
Bi o kadar da anladım,
Olmayacak, kader oyununu oynayacak.
Hep aynı dünya, hep aynı rüya,
Hep aynı kaset, yine başa saracak.
Biliyorum, bekliyorum sonumu,
Tek bir yolu alış buna, zaten alışmasan da olacak...
©mym
M