Sabahın erken saatleriydi,
Boş bir bankta sabahlarken buldum kendimi.
Hava ise soğuktu tıpkı benim gibi,
Bir durgunluk vardı bende zaten gönlüm ise enkaz bölgesi,
Yüzümdeki tebessüm de hüzne bırakmıştı yerini,
Keşke kalbime cam kırığı tanesi gibi batan bu sözleri birisine anlatmak mümkün olabilseydi,
Ama olmadı...Kimse bilmesin diye hep kullandım "iyiyim" kelimesini,
Ne bir dost ne de bir sevgili,
Bu iki kelime bana hep yabancı geldi.
Göremedim hiç karışımdaki insanda saygı ve güveni.
İstemedim iki satırlık insana ömrümü feda etmeyi,
Hayat bana öğretti artık hayır diyebilmeyi,
Gereksiz birisini idare etmektense yalnız olmak en iyisiydi.
©by_solist
B