Bir dağ başında güneşi arardık senin ile,
Sıkı sıkıya tutunurduk gökyüzüne,
Ellerimiz birbine kenetlenirdi,
Belki bir milyon kuş aynı anda kanatlanırdı.
Gezegenleri ziyaret eder,
Bir kara delik de kaybolurduk.
Sarılırdık umutlarımıza,
(Yeryüzünden gökyüzüne.)
Acılarımız da olurdu elbet,
Elbette atlatırdık herşeyi,
Muhakkak karanlığa da gömülürdü hayallerimiz,
Yaşamın tadını en çok o zaman çıkarırdık.
Bir okyanusta kaybolurduk senin ile,
Gözümüzden düşen damlalar can yeleği olurdu,
Belki denizin altında bir masa kurardık,
Belki koca okyanusu rakı'ya boğardık.
Bir balığın ellerinden tutardık,
Varsın karaya çıkarmasın,
mühim olan senin ile olabilmek.
©atesbey
A