Duvarda asılı kılıfı yırtık bıçağım.
Sağ yanımda saman kağıttan kitabım.
Hemen yanında içi izmarit dolu küllüğüm.
Onun solunda kalan,azalmış kibritim
Yarısı erimiş ipliği kara mumum.
Ayaklarımın altında, buruşmuş, yırtılmış kağıtlarım.
Külün ve tozun kapladığı masam.
Talaşı kararmış kurşun kalemim.
Döşeğimin üstünde eskimiş kıravatım.
Yırtık pırtık pantolonum, ne zaman aldım hatırlamıyorum bile.
Kırışıkmı kırışık gömleğim.
Hemen önümde boş boş bekleyen, doldurulmayı bekleyen kağıtlarım.
Hemen arkada gazeteye sarılı beton zeminde, bitmeyi bekleyen, zeytin ve ekmek.
Pencerem sarı bir macunla bezenmiş.
Küçüktür ama içimi açar.
Sol koşede ,paslanmaya başlamış ihtiyar sobam.
Yanında da yanmayı bekleyen çıralar.
Yandımıda ne güzel kokarlar , ne güzel.
Bana çam ormanlarında geziyor hissi verir.
İçime çeke çeke yazarım.
İlhamımı tazeler.
Birazda kendimden bahsedeyim, yorgun olan kendimden.
Saçlarım dağınıktır birde kir tutmuş birazcık.
Uçlarına da aklar düşmüş az az.
Uzundur kulağımı bile kaplar.
Ve o sigaradan yavaş yavaş sararan bıyığım.
Uzundur dudağım az bucuk görünür.
Sakallarım vardır,korkmuş bir insanın aklı kadar karışık sakallarım.
O kadar zaman geçtiki kesemeyeli.
Birbirlerine geçmişler zamanla kirli sakallarım.
Göz kapaklarım iniktir,düşüncelerimin yprgunluğundan.
Uzun kollu eski kazağım kapar kollarımı,ama sıyırırım akşamları.
Boyum da ne uzundur ne kısa.
Kilomda pek yoktur ama kemiklerim iri.
Dışım pek iyi değildir sefilleşmiş tabi yıllarla.
Ama içim vardır,bir nehir gibi içim.
Yeni aşıklar gibi sevişmeye doyamayan,şımarık lakin sessiz içim.
Simdiye kadar hep yanmıştır içim
Gün yüzü görmemiştir.
Her derdi kendi sinesine çeker.
Düşüncelerimle yavaş yavaş kavrulur.
Hayattan beklentisi de yoktur.
Vazgeçti içim toprak olmaktan vede çiçek olmaktan.
Umudu vardı gitti.
Hayali vardı yitirdi.
Kanıda kaynamıyor artık.
Ölümde korkutmaz kolay kolay.
Ben ölene kadar bırakmaz beni.
Ben gidinceye kadar, benimledir içim, benimle.
Hep yanımdadır yorgunluktan harab olmuş içim.
Ve o da benim gibi yavaş yavaş ölümü bekler.
O güzelmi güzel vede sessiz ölümü...
©yazlızdüş
K