bir çocuk oturdu nehir kenarına
dört kişilik masaya tek başına
bir bardak çay söyledi bir sigara yaktı
oysa yalnız değildi
bir hayal vardı karşısında oturan
bakır renkteki saçlı bir hayal
kimse görmedi kimse dönüp bakmadı
mırıldandı bir iki sözcük
insanlar deli sandı,
insanlar dönüp dönüp baktı çocuğa
dört kişilik masada tek başına
insanlar yapmacık acımalar sergiledi
bir müddet oturdu sessizce
insanlar işlerine döndü
oysa bir hayal vardı karşısında
gülüşü içini ısıtıyordu, belliydi yüzünde
utandı konuşmaya
sustu oylece, sustular oylece
kimse umrunda olmadı
kimselerinde umrunda değildi
nehir akıyordu, çiçekler sallanıyordu, insanlar konuşuyorlardı...
susuyordu çocuk
susuyordu hayali
kalkıp gittiler,
kimse görmedi, kimse dönüp bakmadı
gittiler sessizce
bir fırtına koptu, bir rüzgar uçurdu herşeyi
kimse anlamadı onları
kimse anlamadı olanları
çay soğumuştu, sigara bitmişti
onlarda koptular hattan..
S.ylmz
R