Damarlarımda dolanan gündüz çalkantısı
Dudaklarımdan yağmur olup aktılar
Söylendi bitti insan olmak şarkısı
Karanlığımla beni başbaşa bıraktılar
İsmiyle övünen ben değilim
Cismiyle görünen ben değilim
Ne nefes ne kafes kalmadı geriye
Bir şekil, bir tecessüs, bir beden değilim
Bir kenara koyup şahsıma yakıştırmaları
Erteliyorum atomları çarpıştırmaları
Ölüm ile varlığı barıştırmaları
Mahveden değilim
Ne mutlu, tek acım kalmış geriye
Tahtım değilde tacım kalmış geriye
Kafam nereye gitti bilmiyorum
Elimde bir tutam saçım kalmış geriye
Sözüme işiten bir ben var sanmasın
Ben diye dolanan hayaletlere kanmasın
Ben uyandım buhar olup gittim
Rüyasını seven katiyen uyanmasın
©opapa
O