Fırtına kopunca savrulan ilk yaprağım ben.
Açın gözlerinizi usulca, artık tutun elimden!
Kimsem kalmayınca çevremde, yalnızım bazen.
Kimse dokunmasın sakın, yaralıyım gönlümden!
Fırtına kopunca savrulan ilk yaprağım ben.
Çaresizliği duydum iliklerime kadar,
Dışarıda yağmur yağıyor, içimde kar.
Donduğumu hissettim kalbime kadar!
Kalbimde dinmeyen, büyük yaralarım var.
Bu sokak, bu cadde, bu şehir bana dar!
Çaresizliği duydum iliklerime kadar!
Bir seri katil gibi, kararsızlık peşimde.
Ne yana dönsem dikilir, tam önümde!
Böyle giderse kalmayacak hiçbir şey elimde!
Görmeye alışmadığım ifadeler var yüzümde!
Bir seri katil gibi, kararsızlık peşimde!
-sD
S