Ben bir firuzeye vurgun, gönlüm ömrüme dargın yaşıyorum.
Herşeyden vazgeçmiş halimle , her gün yeni bir seraba dalıyorum.
Kimsesizlik kisvesine bürünüp, yalnızlığımda boğuluyorum.
Meçhul bir deryada, amaçsızca kürek çekiyorum.
Geçmişimin kirine bulanmış, geleceğimi düşünüp duruyorum.
Şimdi hasıraltı ediyorum hayallerimi, yorulduğumu itiraf edemiyorum.
Asla kızmıyorum kimseye, ben yalnız kendime dargınım.
Her hesabı kendime sormak gibi bir derde büründüm.
Bulduğum çözümler saçma, aldığım kararlar benim değil sanki.
Yıllar oldu hayal kuramaz oldum.
Biliyorum böyle yaşamak ağır, böyle yaşamak çetin.
Ama olsun
Soyutluyorum gönlümü herşeyden.
Kendime rol biçmiyorum artık.
Usulca çekiliyorum tam ortasından hayatın.
Rahat edin, sahne sizin.
Ben zaten yokmuşum..
©blackwolf
B