ve ben..ihtimali olmayan bir vaz geçilmiş kişiyim artık nazarında.
kendi kalemi,
kendi kahrolası dilimle imha etmenin hüznünü,
ruhumun en katı yerlerinde çığlık çığlığa acıyla yaşayamıyorum ölmeden diri diri..
çektiğim acıları, akittigim yaşları, uykusuz geceleri ve nefes almakta güçlük çektiğim bu günlerimi ve seni kaybetmenin tarifsiz nice hissini...
sana yaşatmış olmanın, bu acılardan senin güzel yüreğinin,güzel gözlerinin imtihan edildiğini, bana sevgi ve merhametinin intihar edişini, annene küsüşünü, şarkılardan kaçmanı, dualara sarılmanı, ölüyorum zannedip ölemeyişini, kendinle konuşmaktan korktuğunu ve beni kaybetmenin tarifsiz nice hissini..
sana yaşatmış olmanın ağır sancilariyla çöktü omuzlarım, büküldü belim kan ağladı yüreğim. .
şimdi o güzel gözlerinden öpebilme hayaliyle gözlerinden çok uzakta, bakışların kadar uzakta bir yerlerde; gözlerine,nefesine,sesine hasretim.
inanamayacagin kadar sefil,
duymayacagin kadar sessiz,
merhamet etmeyeceğin kadar pişman,
dönmeyeceğin kadar yalnızım
ben kendimi öldüremeyecek kadar bana kırgınım. ..
C