Ücra bir deniz kıyısında.
Kara dalgalar ardında parlayan bir ben.
Öylesine yalnız, öylesine eşsiz.
Hesapsız, kitapsız bir elmasım.
Kötülüğün, kendini tuzlu suya bıraktığı yerde.
Kimseye kendimi ikna etme çabası gütmeden.
İpi kopmuş dünyadan uzakta.
Ufkun sonsuzluğuna doğru yola çıkmış.
Parçalansa bile, değer kaybetmeyen bir elmasım.
©murekkep97
M