Ben bir göçmenim âlemlerin hesabında
Bir konar yüreğim çamura
Bir konamaz yüreğim el uzatan nurlu dala
Çırpınışlarım boşadır duramam bu âlem durağında...
Söyle ey ademoğlu annen baban kimdir derler
Derim garip bir yolcuyum bilmem ne anne ne baba
Derler kimdir seni var eden söyle
Derim ondan gelir ancak ona dönerim
Ben ancak Onu bilirim
Derler kim içindir bu nazlı sözler
Susarım lal olur dilimde yüreğim paramparça olur
Yutkunuşlarım kalır kursağım da
Ne ismini söyleyebilirim ne güzelliğini anlatabilirim
Derim ki ben onun ancak gölgesini görebildim
Hem onlar ağlarlar halime
Hem ben perişan olurum da pınarlarım döner sellere
Ben bir göçmenim kalamam bu âlem de
Kim kalabilir ki Gül vazgeçmiş bu alemden
Ben bu alemin külü dahi olamazken
Söyleyin kim durur bu çamur kokan rezil hanede
Kafeslere koyarlar sonunda beni
Bir bir acı deryaları ateşler işkencelere sararlar bedenimi
Rengarenk bir kuştum simsiyah ettiler Efendim
Hem ruhumu hem bendimi
Sana uçan kanatlarımı bir bir yoldular yolcular
Bir bir yordular asılsız hikayeleri ile
Bir bir vurdular Efendim tayfunları ile Sen kokan bahçelerimi
Geldim gördüm ki dolular talan etmiş Sen kokan güllerimi
Sen kokan güllerimin üstüne sermişler dünya zevklerini...
(devamı gelecek insallah)
©gülvekül
D