Sararmış, kupkuru bir yaprak olsam,
Ağustos güneşinde kavrulmuş.
Bassalar üzerime bin parçaya bölünsem, Dağılsam, topraklara karışsam.
Yemekten arda kalan çöpüm ben.
Elini yıkarken avuçlarından süzülen kir, Kurulamak için elini, silip attığın kağıt mendil.
Varlığım ne kattı ki bu dünyaya,
Yokluğum bir kayıp olacak?
Hangi çocuğun başını okşayıp yüzünde güller açtırdım?
Hangi düşkünün elinden tutup ayağa kalkmasını sağladım?
Beş para etmezin anlamıyım ben.
Maçta kaybeden takımım ben,
Kırmızı kart gören oyuncu.
Maratonda bitişe en son gelen koşucu.
Kordan çıkan çelik olsam, örslerde dövülsem.
Kıpkırmızı bir lav iken soğuk sulara gömülsem.
Közden kalan külüm ben, bacadaki kara is.
Uzaklardan çıkıp gelen, acı, kötü bir havadis.
Serdim seni yere nefsim, hiç kaldırma başını.
Bir hiç olduğunu anladığında, takacaksın tacını.
©mstkr
M