Ben bir kent bedevisiyim!
Sokak lambalarında adım, kaldırımlarda gölgem kalmış..
Yollar boyu yaşlanmışım,
Bir gecede, mezardan mezara göç ediyorum
Bir minval üzerine yasıyorum
Bu kent üzerine doğan benim her saniye
Bir aşığın dilindeki hasretin bestesiyim.
Kendimle hasılım!
Kendimle kavgalı!
Kendimle içsel ama kendimle hiçselleşiyorum..
Biraz barışık, çok kere vurdum duymaz..
Alfabesi kayıp bir lugatın içinde gibiyim..
Sabrın ütopyası olsada içim, bir çılgın kadar serseriyim..
Bu yüzden sabır tesbihimi dost elde bırakmışım..
Ve şimdi denizler dolusu tenha sesim var..
Ruhum çöllerde de olsa, ben bir kent bedevisiyim !
H