Ben bir kent bedevisiyim..!
Ölü bir yıldız gibi düşer yüzüm,
Yalnızlığın üstüne ve bahtımın boşluğuna..
Bir veda ile dar vakit arasında,
Ve zaman üstüme kapanır...
Zakkumların enkazında menekşeler morarır.
Ben aslında laleler hayranıydım,
Kızıla çalan rengine hastaydım..
Şiirimi duymayan kaldı mı?
Veya adıma aşina olmayan var mı?
Bir gülün göçüğünde
yaşıyorum..
Anlayın, ne olur beni!
Sudan yaralar almışım,
İncir çekirdeğinden küçük, okyanuslardan büyük..
Aklımda bir söğüt bıkkınlığı var..
Sözlerim kavak ağaçları uzunluğunda.
Dostlar sessiz olun!
Hala konuşuyor isem yaşadığıma işaret kesiliyorum..
Sadece içimde ki hesabı mahşere erteledim..
©hayati_sdf
H