Ben bir kent bedevisiyim!
Kırk gece birikmiş omuzlarımda, kırk gündüzden sonra..
Kırk ikindi sayarken , kırk hece konuşmuşum..
Yaralarım derin, senelerim kadar.
Yükledim heybemi gidiyorum..
Anılar, ucılar, unutulanlar..
Ve kimsesizliğe gömülen unutulmuşluklar..
Gitmek diye bir memleket yapmışlar.
Her yanına yalnızlığı *****tırmışlar..
Taşı toprağı ayrılık..
Gökyüzünü sade bir hüzünle süslenmişler..
Zaman yola düşme zamanıdır..
Vakit ;
Kendi tabutumu, taşıma vaktidir..
H