Bakıpta göremediğin kadarım,
Kendimi yalnızlaştırdığım günlerin ardından,
Sana zararı dokunmasın diye,
Derdi içime atarım.
Böylece çıkamam ben bu yangından.
Sönmek bilmez asla,
Gençliğimin tufanlarında ki rüzgarlar hoşgelir yasla,
Ne olur sende bir kez gelipte başını omzuma yasla,
Bir saniye bile sürse ben yetinmeyi bilirim azla.
Ey sevgilim, ya da ismini heceleyemediğim kadın,
Buram buram gül kokularıyla yazıldı hayat defterime adın.
Bu sokakların karanlık olmasından korkmuyorum.
Çünkü biliyorum ki sana çıkıyor attığım her adım.
Gücüm yetene kadar varım sonsuza dek yanında,
Olmak isteyen bir gönül elçisiyim, senin yoğunda varında.
Başlangıcımız güneş ışınlarıyla yeşerirken,
Sonumuz böyle güzel bitsin en güzel çiçeklerin narin dalında.
Yüzüne bir tebessüm edememek, inan ki hissettiriyor kalbe darbe.
Ellerimde dokunuşlarını hissettiğim her an hazırım bütün zorlu harbe.
Ben hayat sınavından sıfır alıp kalmış, beceriksiz bir adamım,
Sen ise bana verilen, umut yeşerten bembeyaz bir karne.
Camlarım buğulanıyor,
Gönlümde ki yangın yerinde sana ağlayarak söndürüyorum ateşi.
Bütün dertlerim adın geçtiğinde hoşçakalla uğurlanıyor.
Bunu bil istiyorum ey gönlümün fedaisi ve hayat eşi.
Üzülme, sakın ağlama.
Gözyaşların kumlara düşmesin,
Sana gökkuşağı vadediyorum.
Bunu gör işte karalar bağlama.
Sayfalar yokluğunun acısında,
İsmini aşkına âşık kalem ile yazılırken gördüm,
Kalbimin alın yazısında.
Hoş tebessümün çıkageldi düşüncelerimin kazısında.
İlk defa bu kadar çok çabaya sevindim,
Sana ulaşmaya çalıştığım dirayetimde sanki yıllarca senindim.
Ben bir şair değilim,
Sadece aşkından ibaretim.
Kalemimde sensin, tertemiz sayfalarımda.
Bu yüzden dindiriyor bunları sîman, kalmıyor buhran.
Geçtiğin gün cenneti aratmıyorsun inan ki sevincinle burdan.
©ggurkann
G