Hani derler ya, gün gelir
Ölüme bile alışırmış insan.
En zor olana.
Bir insanın yok olması
Buhar olup göğe karışması.
Ona bir daha dokunamayacak,
Bakamayacak, koklayamayacak olman.
Alışamam ben sensizliğe.
Yüreğimde senle nefes alıp verirken,
Senle dolu dizgin yaşarken
Başımda senin kuşların kanat çırparken,
Alışamam ben sensizliğe.
Her yeni günü senle kucaklarken,
Canıma can katarken güneşinle,
Seni varken yok edemem,
Yokluğunla heryerimi ayrı ayrı öldüremem.
Yaşarken her gün ölemem.
Alışamam ben sensizliğe.
Ben bir kez ölmek istiyorum
S