E

Ben böyle ölürüm

Beni geçimsiz yapan nedir bilemem
Ruhumu acıtan yaraları sarmak için
Muhafızı olmayan geceyi beklerim
Öfkemi saklarım da uykum da
Güzellikten kalan ne varsa yok edemem
Bedenim ağlar için için
Yoksul kalan tabutum da
Ne bir ten kokusu nede yalnızlık korkusu
Küçük bir gülümseme doğar yüzüme
Mahsum bir ifade
Beklenmedik zamanlarda gelen zamanın yolcusu
Bir gaflettir dalar gözlerim
Derin kuyularda arar umudu
Karanlığı aydınlatan mum ışığında
Son kez izlerim
Zirvede uçan özgür ruhu
Gözlerimde iki damla yaş
Bedenim ayrılır ruhumdan yavaş yavaş
©suphilluma