Ben bu hayat okulunda hep sınıfta kaldım mezun olamadım
Onca darbe yedim dost bildiklerim tarafından hep yarı yolda birakildim
Dizlerim ustune hep sol yanıma acıyla yığılıp kaldım
Ama nedense ben bu hayat okulundan bir turlu mezun olamadım
Kanayan yaralarıma hep seni şifa sandım seni sardım
En çokta sana ihtiyacım varken sensiz kaldım
Gece yarilarinda gözlerimi hep tavana civileyip senli hayallere daldım
Malesef yine ben bu hayat okulundan bi türlü mezun olamadım
Dağ başı yalnızlıklara gark oldu yüreğim defalarca
Sırtımdan değil hep yuregimden yaraladilar hunharca
Kabuk bağlamış yaralarıma tuz bastim kanatircasina
Ne yazikki yine ben bu hayat okulundan mezun olamadım
©ramo01
🇷