O zamanlardı işte
Hep küçüktüm
Kim elimden tutsa kanar,
Yüzüme gülsen canımı sunardım
Yaşama tutunmak gibi
Annemin eteğine ilişik bir hayatı
Bir elimle sımsıkı kavrardım.
Hep küçüktüm
Dünyam o kadardı belki de
Hoş bir tat vardı
Acıların henüz ağzıma değmediği o yerde
Herkes oyuncağının telaşındaydı.
Ve şüphesizdi;
Hayal dünyamın gerçekle imtihanı…
İkiye ayrık ve ipeksi dururdu
Büyütmek gibi bir özlemle
Hep annem tarıyordu
Bense gözlerimi kapatan sarı saçlarımdan
Ve gizli bir dünyaya bakardım ikisi arasından
Her günüme giren yeni bir hayat vardı
Ve Dedikodu tadında söylentilerin
Anlamını bana öğretiyorlardı
Yine bir ödül için tutmuştum
O zamanlardı yine
Yaşama tutulu gidiyordum
Annemin eteğinde
Bir şeker için eteğinden tutulmuştu yüreğim
Kör bi makasla kesilirken saçlarım
Bir şeker içindi uğruna feda edilen umutlarım
Pis kokan bir elle kestiler saçlarımı.
Sarı sarı umutlarımı izledim yerlere dökülen.
Ve gözlerimde geleceğimin emsali gözyaşlarım...
Şimdi ,her ne zaman umutlarımı kesseler,
Ben hep ağlarım...
Kenan ışlak✍️
©susuyorum.
S