Cam kırıkları gibi dağıldım her bir yana
İstemeden batıyorum ben bu insanlara
Bir gün umudum kayıp da düştü bu yerlere
Yoksa ben de inanmak isterdim sevmelere
Yalandan harcanan bir ömür ne zaman biter
Geçen bu mevsimler bizi ne zaman affeder
Ulaşamadım giden o güneşli günlere
Yoksa ben de inanmak isterdim sevmelere
Hiç kötülük yapmayan onu nasıl da bulur
Kendinden ödün veren ne zaman iyi olur
Yer kalmadı yüreğimde bu kötülüklere
Yoksa ben de inanmak isterdim sevmelere
Şimdi bir yalnızlık boşluğunda yüzüyorum
Yoruldum yavaşça diplere çekiliyorum
Belki de alıştım ben artık bu kederlere
Yoksa ben de inanmak isterdim sevmelere
©ctnkspr
C