Yazdığım kaçıncı şiir bilmiyorum,
Sayfaları duygularımla kaplı,
Gözyaşlarımın ahı,
Kaç yüreğe değdi,
Neydi suçsuz bu kalbimin günahı.
Zamanla yolculuğum,
Zararla son buldu,
Sevilmemeye müebbet yedim,
Gülmemeye yemin etmiş gibiyim,
Ölmeye her gün meyilli,
Yaşıyorum işte kısacası ben ben değilim.
Zihnimin en derinlerinde hissediyorum kimsesizliği,
Zor gelmiyor artık alıştım,
Ölüm gibi birşey ama ölmüyorum,
Yaşamak istiyorum ama boğuluyorum.
Metin özcan
©kifayetün
K