şu yalan dünyaya geldiğim anda
gülmedi yüzüm kahır zamanda
kime ahım var kimde bedduam
duyan olmaz bu feryadı'mı'da
yürüyorum dikenlerin üstünde
battıkça kanıyor gönlümde
iki damla yaş dökerim sessiz
ah şu yüce dertler seyrinde
gülmedi gitti benim şu yüzüm
neden garip kaldı yâr ömrüm
tesellim durur duvarda sazım
vururum teline sızlar gönlüm
bir çift sözüm var şu cihana
ne umut vaat eder yarına
bir yol var uzunca önümde
giderim bakmadan ardıma
yalan dünyanın böyle düzenide
ne gelir elden yaşarım yinede
hergün arasında gidip gelirim
bazen ağlarım hüsran gecede
ne dost kalır ne bir yoldaşım
yoktur ararsam hiç sırdaşım
şu dünya'ya geldiğim anda
ben doğar iken ağlamışım
©chn
C