Şu yalan dünyaya geldiğim anda
ömrüm kahır gülmedi zamanda
kime ahım var kimde bedduam
duyan olmaz bu feryadı yakında
yürüyorum diken üstünde
battıkça kanıyor gönlümde
iki damla yaş akıyor sessiz
ah şu yüce dertler seyrinde
gülmedi gitti benim şu yüzüm
neden garip kaldı yâr ömrüm
tesellim durur duvarda sazım
vururum teline ağlar gözüm
bir çift sözüm var cihan da
ne umut vaat eder ki yarına
bir yol var uzunca önümde
giderim bakmadan ardıma
yalan dünya nın çıkan çivisine
bir kazık dair atamam içinde
hergün arasında ızdırap olur
ne gelir elden yaşarım yinede
ne dost kalır ne bir yoldaşım
yoktur arasam hiç sırdaş ım
şu dünya'ya geldiğim anda
ben doğar iken yalnız mışım
©aşıkcihan
C