Ben en çok
Uzun bir yolculukta
Pencereye yansıyan benliğimi görünce üzüldüm.
Ben en çok
Çayırlarda sanki bu dünyaya bir anlığına gelmişcesine eğlenirken seni hatırladım.
Ben en çok
Karlı ve fırtınalı bir zemheri gününde
Tipiye yakalanmışcasına uzaklaştım senden.
Ben en çok
Geceleyin eski bir cumbada
Sessizliği dinlerken yalnızlığımı hatırladım.
Ben en çok
Seni severken
Sonsuz huzura ulaştım.
©nursogrtmn
N