Beni şu hayatta en çokta yanlızlıgım sevdi
Ne yalan söyleyim
belki bende en çok yanlızlıgı sevdim
Her yanlız kalışımda
dahada bi anladım sevenlerimi sevmeyenlerimi
her yanlız kalışımda dahada bir dinledim kendimi
Dahada bir daldım hayatın en derinlerine...
Aldanmayın sakın ola zoraki gülüşlerime
yargılamayın benim çocuksu hallerimi
Siz nerden bileceksinizki
nasıl bir çocukluk yaşadım
yada çocukluğumumu yaşadım
yaşıtlarım renkli misketleriyle oynarken
bense hayatın en agır sınavlarını veriyordum
hep yanımızda kalacagını sandıgımız o çok sevdiklerimiz varya hani
işte ben minicik ellerimle gözlerimde yaşlarla
mezarına topraklar atıyordum
sakın ola çocuksu hallerimi yargılamayın
bırakın yaşayayım
o yaşayamadıgım çocuklugumu doyasıya...
Dedim ya beni bu hayatta en çok yanlızlığım sevdi
Etrafım kalabalık olsada
o yine yanımdaydı o yine benleydi
ve o yine hep benimle...
Şu hayatta en çok gülmemi isteyen sadece fotoğrafçıydı o da parasını istedi zaten...
yanlızlık nedir bilirmisiniz ?
Bazen saatlerce bir resme bakıp ağlamak
Dönmeyecegini bile bile yüreğini dağlamak
Bazende teselli diye ilaçlara sarılmak
Her veda her gidiş acıtır içimi
Her biten sevda yaralar beni en derinden
Yine çaresizim yine bir şey gelmez elimden
Beni suskunluğumla yargılamayın
Konuşamam düğüm olur bogazıma sözler
Dil sussada dertleri anlatamazmıki gözler ?
Kolaymı kolaymı silinsin kalan izler...
Çok yara aldım çok çileler çektim
Şu hayat yolunda ben hep tektim
Hep savaştım
hep galip gelmiş gibi görünsemde
Oysaki ben hep kendi kendime yenildim...
Her savaş sonrası
yara almış koca bir gemi misaliydim
Bir yanım batmış
bir yanım çırpınır durur işte...
Aldanmayın zoraki gülüşlerime
aldanmayın kahkalarıma
Ben ben olmak için fazlasıyla bedel ödedim...
Şimdi beni bana bırakın
Beni yanlızlıgıma bırakın
Dedim ya ben en çok yanlızlığı sevdim...
Doğan miroğlu
©dogan1934
D