Ben virane olmuş bir memlekettin yitik çocuğuyum.
Hayyalerim hep erezyona uğramış,umitlerim tuzla buz olmuş.
Yarım yamalak uçurtmam her seferinde tellere takılmış.
Ne çocukluğumu yaşamışım,ne gençliğimi görmüşüm.
Henüz onaltı yaşımda hayattın en ağır yükünü omuzlamışım.
Akranlarım okul sıralarında iken ben çocuk büyütmüşüm.En acısı da, o yaşta Baba olmuşum.
Yani senin anlayacağın çocuk;feleğin çemberinden geçmişim.Tevazuyu bilirim,gönül kırmamaya itina ederim.
Dostça yaklaşana gönül açar,düşmanlık yapanın da canını okurum.
Alavere dalavere bana göre işler değil.
En son söyleyeceğimi ilkin söylerim.
Yeni tanıyana iticiyim lakin beni tanıdıkça inasanı kendime aşık ederim...
©mamoste25.
M