Ben hala aranızdayım bilmezsiniz siz
Sandığınız kadar ölmedim ben
Her gün basıp geçtiğiniz kaldırım taşıyım
Çöpün kenarında duran yarı kırık ayna
Evet benim o
Bir eskicinin arabasında ki yamalı ceket
Yahut gelişi güzel terkedilmiş bir bisiklet
Sokağa attığınız bozuk plak o benim
Sepetler sarkıttınız pencerelerinizden
En kuytu köşede hep sizi izledim
Şiirler değil, kaybedenler sokakta
Elinizin tersiyle ittiğiniz satırlarıma
Hıçkırıklarla sarılacaksınız biliyorum
Zihninizde kazdığınız mağaralardayım artık
Mahalle çocukları saklar beni
Onlara sığınırım ben
Siz öldürdünüz beni umutlarımı sayarken
Görmezden geldiniz
Unuttunuz
Biliyorsunuz.
©reşitbilen
R