Cesaretim kalmadı gecenin bir vaktinde gökyüzüne bakıp seni hatırlamaya.
Gidersin diye tekrardan çağıramamadım seni yanıma.
Belki pişmansındır ya da çağırmadım diye düşman.
Ne farkeder ki ben sensiz, sende benden uzakta.
Hayâl kurmaktan sıkıldım artık...
Çünkü her hayâlimin sonunda sen kayboluyorsun ortadan.
Sevseydi gitmezdi diyorum bir yandan.
Gittiyse sebebi vardır diyorum sonradan.
Kırgınım sadece ondan bu çocuksu hallerim.
Kaldıramadım yokluğunu yoksun hayâllerim.
Seni aldığım nefes olarak gördüm, bir insan nefes almadan yaşayamaz.
Ben seni çok sevdim bu beden hâla yokluğunu taşıyamaz.
Göz pınarlarım kurudu, sitem dolu şiirler yazmaktan korkuma elim kalem tutmaz oldu.
Umudum Yusuf'un kuyudaki yalnızlığı kadar kaldı.
Mecnun bile rüyasında Leyla'sını aldı.
Ben hâla sensiz...
Bak şimdi tablodaki resminden gölgemin gözlerine.
Şiirlerimdeki sitem dolu sözlerime.
Ruhu çocuk olan şu adamın sessizliğini duy bir kere.
Avazım çıktığı kadar bağırıyorum,
Gelmesen bile ben hâla seni seviyorum.
©salasta
S