Ben hep böyle
Akşam üstü keraat vaktinde
Yastık başımın üstünde uyurum
İnat bir uyuşmazlık var ki
ışıkla yüzümde
Nice aydınlık düşleri
Koca bir yastığın altında kururum
Bazen nefesim kesilir
Soluğum tıkanır
Öldüm zannedilerek
Mahrem perdem aralanır
Bırakın açmayın perdemi !
Dedim ya
Ben hep böyle
Akşam üstü bir keraat vaktinde
Binbir uykunun içinde oyalanır
Açtığınız her bir perde ile
Şehvetli uykularım yaralanır...
©şiirvakti.
Ş