Demirden merdivenlere basıyorum
Ayağımda emniyet potinleri.
Yağ kokuyor iş elbiselerim.
Karnım yarı aç yarı tok.
Cigaradan pas olmuş dilim.
Gökyüzüne bakarım martılara ara sıra.
Terli anlım, sırtım, atletim.
Kafamda 500 kilo olur baretim.
Bir hışımla sıkarım somunu saplamayı.
Yıldız anahtar ellerim.
Borular, demir, hatlar, buhar,
burada emek var,dert var, savaş var.
Geçip giden yıllarım.
İşçiyim 1 Mayıslar da hatırlanan.
Beyaz değil yakam.
Çekiç, balyoz sesi uğultuyla çalışan.
Dışarıda mutlu insan kahkahalarını duyamam..
İşçiyim sadece 1 Mayıslar da hatırlanan.
7 gün 16 saat emniyet kemeri takan.
İskele, izolasyon arasında unutulmuş olan.
Gölge de olan bilmez benim güneşte kavrulan.
Ömrünü tesviye ile yontan.
Kesen, biçen,karın tokluğuna ömrünü öldüren...
Makina sesi, su terazisi, yer altında kazma vuran, koca binalar yapan.
Elektrik veren, lağım kazan.
Benim kutsal!
Benim sadece 1 Mayıslar da hatırlanan..
©uğurünver
U