Tesadüf olacak kadar tesadüfle boğuştum.
Sonra döndüm kendime
Bir önemi yok dedim.
Çözemedim yaprak mı ağacı terk eder ağaç mı yaprağı kovar.
Çözdüm kuşlar ve sinekler farklı varlıklar.
Çözemedim villanın içine gecekondu kuran insanları.
Çözdüm cenneti de cehennemi de dünyada aramamayı,
Çözdüm sınav esnasında yerleştirme yapılamayacağını.
Bin tane kadının vücudu emrime amade olsaydı
Ben bir tane kızın elini tutmak isterdim sadece.
O kızdır bana aşkı yaşatacak
Bilirdim ki yağmur güzel ıslanmak kötü
Aşk güzel yanmak kötü…
Bir kıvılcımdan alev alır yanmışın bir yanlış sözü
Bir sözle değişebilir tüm yaşantılar.
Bir bana yetmez verdiğim bu akıllar.
Ne kadar dolu yaşasam da boşsun hayat.
Ne ağaçsız elma yetişir ne de dilden yalanlar çekilir.
Ne de her dileğe aynı anda cevap gelir.
Tek mucizem var elimde: Ruhum şiirsiz şair.
Ruhumla sohbet gibi gelir yazılar, yazılanlar.
Biliyorum ben atomu parçalasam da millet abaküs arar.
Ben konuştum sizler duyamadınız.
Ben konuştum susmak kadar.
©eddai
ᵉ