Beni mi soruyorsun
Çöktü her an
Ruhuma ışık veren güneşin direkleri
Ormansız yaz günü vadisi gibi
Yanıyor içim
Sen hâlâ kurumuş dallarımın
Solmuş çiçeklerine konuyorsun
Beni mi arıyorsun
Bir bıçak yarasıyım, canım acıyor
Birileri ağlaşarak mezarımı kazıyor
Fakat sen geleyim mi diyorsun
Ben kör oldum, seni göremem
Yükseliyor ruhum, yağmurlu bulutlara
Neydik, ne olacağız, söyleyemem
Bundan sonrasını da sen anla
Hani bazen bir gül kurur ya dalda
Sonra düşer, çürür toprakta
Bir bakarsın, yaz bitip kış gelmiş
O gül patlar tomurcukta...
©eminbarut
E