Ben küçük bir kız çocuğuyum
Dünyaya gözlerimi daha açmışken yeni,
Kendimi yeni kazılmış toprağın altında buldum.
Kulak vermediler hıçkırıklarıma
Diri diri gömüldüm, daha süt kokuyordu ağzım.
Direnemedi küçük bedenim yapılan bu vijdansızlığa,
Yavaş yavaş eridim, torak oldu bedenim.
Ey cahiliye devri!
Ben senin canından bir parçaydım.
Nasıl kıydın kendi canından bir parçaya,
Gözünü kırpmadan ve vijdansızca...
Ben küçük bir kız çocuğuyum
Daha yeni yeni çözülüyordu dilim
Ben daha altımdaki bezi ıslatırken,
Nasıl olurum ellerin?
Evet ben daha kundakta bir bebeyken kertildim.
Daha kendi anne ve babamı tanıyamadan,
Daha hayat nedir anlayamadan,
Ben, yaşarken katledildim.
Yaşamak nedir hissedemeden,
Özgürlüğüm alındı ellerimden.
Haydi, siz söyleyin bana
Hangi ana_baba kendi öz evladını daha bebekken satar bir başkasına.
Yok mu bizim hakkımız özgürce yaşamaya,
Özgürce temiz bir nefes almaya...
Ben küçük bir kız çocuğuyum
Daha 15'inde zorla evlendirilen.
16'sında kucağına kendi çocuğunu alan.
Daha anne şefkatine doyamadan,
kendi çocuğuna annelik yapan.
Küçük değil mi benim yaşım anne,
Ha söylesene bana.
Neden dokundular küçücük bedenime, o kirli elleriyle.
Ben daha çocuğum anne
Çocuk bir kadın oldum sayenizde
Mutlumusunuz şimdi söylesenize.
Şimdi kendi çocuğum var kucağımda
Şefkat nedir bilmeden,
Nasıl büyütürüm onu ben anne.
Neden kıydınız bana,
Tek suçum kız olmakmıydı söylesenize...
Ve ben küçük bir kız çocuğuyum
Cahiliye devrinde diri diri gömülen
Bir töre yüzünden daha çocukken satılan
Ve aynı töreyle 15'imde kadın olan.
Ben küçük bir kız çocuğuyum
Hayatın bütün zorluklarına küçücük bedenimle göğüs geren.
Ve benim tek temennim,
Ahirette hesaplşacağımız o mizan.
Şimdilik siz sevinin anne baba,
Ahirette ben olacağım özgürce yaşayan.
©aysel-16
A