Adımı mavi koydular
Issızlığa küfrettim diye
Ellerim vardı ağaç köklerinden
Kulaklarım böcek seslerinden
Yağmurlar emerdim zayıflamış kumlar gibi
Adım mavi.
Uç beklerken kalakalmış boşluğum
Sorular sormuşlar yensiz
Arada bir solmuşum
Işıklar toplamışım rüyalardan
Hatırladıklarım hep arka plan
Adımı mavi boyamışlar
Ben hep siyahmışım...
Batur Osmanağaoğlu
A