Zaman nerede başladı ve nerede bitti?
Ben nerede yaşamdan alındım.
Ağlasam sesimi duyarlar mı?
Sorgulasam cevaplarlar mı ?
Yıkık dökük binaların arasından geçti ruhum bugün.
Bedenimin başında feryat eden sevdiklerim.
Hatta sevmediklerim arayıp sormayanlarım.
Bugün mü aklınız başınıza geldi ?
Daha öncesinde neredeydiniz?
Kaybedince mi bağlılığınız ortaya çıktı?
Veya bağlandığın için mi kaybettiniz?
Yolcu muyum bu dünyadan ?
Bir anda olmadı mı her şey ?
Hayat hep anlık değil mi zaten ?
Kaybeden ve kaybedilen ikilemde değil mi?
Sevmeye vaktim olmadı bugün benim.
Bugün sevilmeye muhtaç olan ben.
Göz yaşlarıyla uğurlandım.
Sonsuz uykuya .
Ey siz ayakta kalanlar öldürmeyin umutlarınızı.
Ölüm bir adım mesafesinde sevdiklerinizi üzmeyin artık.
Ve ey siz kaybedenler silin göz yaşlarınızı .
Derin bir nefes alın kaybettiyseniz kazanamadınız demek.
Üzülmeyin boş yere yaşamın tadına varın.
Benim içinde yaşayın .
Ben bugün bir anda yaşamdan alındım.
Belki yapacak çok şeyim vardı.
Yarınım diyemedim kimseye.
Ertelediğim tüm her şeye artık çok geç kaldım.
©maikelebek
M