Uzak bir şehrin,
Işıkları sönmüş sokağından yazıyorum bugün sana...
Özlemin sevgilim, özlemin iliklerime kadar işledi artık...
Yokluğunda açılan her yarayı sardım sanıyordum. .
Ama onu bile beceremedim ,
ben ne senden gitmeyi bildim ne de sende kalmayı...
Yokluğunda kendimi avuttugum bahanelerimde bitti artık,
şimdi hangi dala tutunmaliyim
ne yapmalıyım bilmiyorum...
Varlığında değerini bilmediğim ne varsa yokluğunda arar oldum...
Sana yaşattığım ne varsa yaşar oldum.
Şimdi acıyan yaralarımı saranda yok artık,
Oysa sen olsan öyle mi olurdu?
Koklamaya bile kıyamazken ,
acıyan yerlerimden opmezmiydin...
A