Ben hep gerçeğe inandım hayat,
Birde iyiliğe,
İyi bir insan olmaya çalıştım,
Başardımmıda bilmiyorum,
İnançlarım yıktı beni,
Hayallerimi darağıcına götürdüm,
İnfaz ettim yargısız,
Sevdiklerimse celladı oldu.
Bir hayat sürmek isterken günahsız,
Ah'la vah'la geçti günlerim, aylarım, yıllarım,
Hiçbir zaman doğru olmaktan yılmadım,
Lâkin yalanlandı, sevgilerim duygularım,
Yarım kaldım,
Sevinçlerimi götürdüler benden,
Benden izinsiz.
Yoruldum, hatta öldüm ama yaşıyorum,
Mezarım yok, bu size garip gelmesin,
İçim bir mezarlığa dönmüş,
Defalarca kendimden her gece gidip gelmelerimden,
Sefil ve cansız, bir kalem ve kağıttan medet umuyorum hala,
Ah acınası, kördüğüm olmuş çılgın duygularım,
Sizdemi bırakacaktınız beni, kederin ve kaderin acıyla akan nehirlerine,
Sorgusuz, sualsiz benidemi asacaktınız.
15/05/2020
Metin özcan
©kifayetün
K