Ben sana siir yazmayı bıraktım kadın
Artik ne kalemim yaraşır elime
Ne murekkebimden harflerin akar
Ne bu sokak da adın geçer
Ben sana siir yazmayı bıraktım kadın
Dilim söylemez oldu senden kalan.bir anıyı
Gönlüm lâl oldu artik sana
Ve belki de en acısı zamanla unutmak düştü seni bana
Ben sana siir yazmayı bıraktım kadın
Sana ilk şiiri mi gecenin sabahi kovaladigi saatte yazmıştım.
Sana aşık olma hastalığına yılın en sessiz mevsiminde yakalanmistim
Sana artik siir yazmayacagim kadın
Keske düşeydin bir uçurumun kenarından yere,gönlümden çekip gideceğine
Keske kırsaydın tüm duvarları
Kalbimi kıracak yere
Keske sana son şiiri mi yazmasaydım kadın
Bir merhaba ile başlamıştım ilk şiirime
Elveda yazacak kadar cesur değilim
Kimi sair der belki bana
Ama ben son şiirimi yazarken sana
Kalemi de tütünude bir tozlu rafa bırakıp gidecem
Sana siir mi yazarken kadın
Keske bin defa ölseydim de son olmasaydı diyeceğim
©hakanaltnğ
H