Maziye dalar gözlerim, sonra gülüşün
Yüreğim yıkık, virane
Ruhumdan çıkıyor bedenim, sonra bakışın
Hakikat desen yaşıyorum, durmadı nefes alışım
Yüreğim göğsümü deliyor, sonra sarılışın
Mevsimlerden yine bir sensizlik akşamı
En derin kuytulardayım,
Bedenim seni gözler vaktim eceli
Ne de gariptir şu dünya dedikleri sevgili
Yaşıyoruz, yaşlanıyoruz kavuşmak için
Az öte ebediyet, aşk, mutlak huzur
Sevdayla açmış kollarını bekler sevdiğim
Bilmeden durmuşum seyre, bağlamış cemalin
Maziye dalar gözlerim, sonra
Sonrası uyanışım
Arayıp dururken sonsuzu, bir faniye kanmışım
Ben seni aşk sanıp, aşktan uzak kalmışım...
©erhanağbal
E