Ben seni bir sonbaharda sevdim,
Ağaçlar yapraklarını döküyorlardı,
Göçmen kuşlar hazırlanıyorlardı uzak diyarlara,
Gezginler çadırları söküyorlardı,
Güneş el sallar olmuştu tepelerin ardından,
Hepsi sonbaharın gelişini anlatıyordu,
Ben seni bir sonbaharda sevdim,
Bir bakışın yetmişti seni sevmem için,
Hafıf bir rüzgar çıkmıştı o gün,
Saçların ayrı bir güzellik vermişti yüzüne,
Ellerini tuttum yavaşça,
Kalbinin atışını duyuyordum sanki,
Kıracakmış gibi çarpıyordu göğüs kafesini,
Gözlerime öyle bir baktınki sıcak sıcak,
Heyecan tavan yapmıştı,
Kalbim sanki duracak,
Ben seni bir sonbaharda sevdim,
Birlikte yürürdük kaldırımlarda,
Gözlerden uzak, tenha köşeler ararduk,
Sevgimizi haykırmak isterdik dağa taşa,
Bize imrenerek bakardı gelip geçenler,
Aşkın, sevginin kutsallığını yayardık,
Çeşmeler yapardık aşk iksiri akacak,
Bizi örnek alırdı bu sudan içenler,
Ben seni birsonbaharda sevdim,
Yeminler ettik bu sevgiden dönüş yok diye,
Kah ağladık, kah güldük zaman zaman,
Bu sevgi öyle büyüdü ki, hudut tanımaz,
Aşkı tanımayan bundan anlamaz,
Ben seni bir sonbaharda sevdim,
Sevgiyi ancak yaşayan bilir,
Gözleri kör, kulaları sağır eder bu duygu,
Yaşam toz pembe, hayat çok güzel,
Ben seni bir sonbaharda sevdim,
©eminbarut
E