Ben seni istanbul'da unuttum
Sultanahmet'e giderken özlemiştim seni
Gülhane'ye inerken aklımda yoktun.
Sirkecide gördüm sonra
Beşiktaş kadar uzundu saçların siyah
Kadıköyde gülüşünü izledim
Pencerede kahve gözlerini
Yürüdüğün zaman üsküdara
Kalbinin sol tarafındaydım soluk soluğa
vapura bindin birden bire
Ah simitsiz bırakmazsın ki martıları
Yağmur yağmasaydı keşke diyorum sen kendine dikkat etmezsin biliyorum
Eminönü ne kadarda kalabalık değil mi?
Ve arada görüyorum görüyorum bazen kalçana bakanlar oluyor.
Özür dilerim neşterim yok yanımda ve kelebeğim
Kimseye acımaz olanlar
Kendine acımamış olanlardır biliyorsun
Ve yoruluyorsun çıkarken merdivenlerini galatanın
Ne muazzam birşey değilmi koca şehir gözbebeklerinin içinde.
Ayaklarının altında deniz ve gemiler ve köprü
Akşama yaklaşıyor saatler
İstiklal'e çıkıyorsun
Ve sonra yorgun bir resim oluyor günü bitiren
Ben seni istanbulda unuttum
Ama inanma
P