A

ben şiir eken bahçıvanım

Ben şiir eken bir bahçıvanım,
Daha gün doğmadan, ben doğarım
Açmadan kanatlarını güvercinler
Uçarım ben uzak sandığım gecelere
Geceler bana meraklı ben gecelere
Ben şiir eken bir bahçıvanım,
Kırıktır küreğimin toprağa sitem eden yerleri
Ellerimle eşelerim seni çağrıştıran dizeleri
Yazarım ben sevgiye muhtaç ölü mısralara
Mısralara seni derim o köle mısralara
Ben şiir eken bir bahçıvanım,
Damarlarında haziran havası biriktiren
Serumumda sıcak bakışların
Yakarken cildimi umut umut
Kıramam seni, zaten kalmadiki artık umut
Ve ben şiir eken bir bahçıvanım,
Sana filizlensin diye ekerim tohumlarımı
Onlar şimdi büyüdü, sende kurumadan gel
Olurmu...