Bu şehir de yanlız geceleri olan bir benmiyim,
Kaydolmuş sokaklarda beni fark eden bir gölgemi ,
Sokak lambasının altın da yanlızlığa sırtımı dönmüş,
Gölgemle başbaşa kalmıştım gecelerde,
Bir tek gece olunca gökyüzündeki yıldızlar arkadaşım oluyor,
Tebessüm etmeyi, hayal etmeyi, umut etmeyi,
ben bir tek gecelerde öğrendim,
İnsanın ruhuna dokunan olmayınca,
İçimdeki zindan, kapkaranlık kör düğüm olmuş sanki,
Açılması o kadar zor ki bunu kör bıçak bile kesemez,
Benim güvendiğim dallar çoktan kırıldı
Yerine yenileri geldi ama ben onlarla sadece avundum,
Beni gerçekten sevenim hiç olmadı,
Ne saçım okşandı nede adım sayıklandı,
Ben sadece yaşamak zorundayım diye yaşıyorum,
O yüzden boş içimdeki hapishanem,
Mahkum edecek bi mahkumum bile yok,
Sadece ben ve gölgem varız.....
©sözuçar
S